บทที่ 74 ยังไม่ง่วง

“คุณยายเป็นโรคซึมเศร้า ตั้งแต่แม่ผมเสียชีวิต” เขาตอบพลางขบฟันแน่นจนสันกรามนูน ความรู้สึกคับแค้นผุดขึ้นในใจอีกครั้ง จนมือที่ลูบหลังลูบไหล่ผู้เป็นยายอยู่เริ่มสั่นระริก ร่างของเขาเริ่มเกร็งจนเกือบจะเสียการควบคุมเพราะความแปรปรวนทางอารมณ์ที่ก่อตัวขึ้นเมื่อสัมผัสกับสิ่งเร้า

“คุณยาย...” ทอรุ้งเอ่ยขึ้นน้ำต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ