บทที่ 89 ทำไมยังไม่กลับบ้าน

หลังจากที่ได้นั่งให้ผู้เป็นยายเอาใจตักโน่นตักนี่ให้กินจนอิ่มหมีพีมันเจ้าของร่างใหญ่ก็ลุกขึ้นเต็มความสูงพลางลูบท้องเบา ๆ

“อิ่มแปล้เลยครับคุณยาย ขอบคุณมากนะครับ” ว่าแล้วก็โน้มตัวลงหอมแก้มเหี่ยวย่นของหญิงชราจนนางยิ้มหน้าบาน ก่อนจะเข็นรถไปส่งถึงห้องนอน คุยกันอยู่ครู่หนึ่งแล้วเดินออกมานอกห้อง

ชายหนุ่มย...