บทที่ 94 อย่ามาทำรุ่มร่าม

เสียงจ๋อมแจ๋มดังขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวรู้สึกเย็นวาบไปถึงท้ายทอย ก่อนที่จะหันไปมองอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แต่เจ้าของเสียงจ๋อมแจ๋มนั่นก็มาถึงตัวเธอแล้ว อ้อมแขนแข็งแรงโอบกอดเธอจากด้านหลังก่อนจะกระซิบเบา ๆ

“ขอเล่นน้ำด้วยคน” เสียงคุ้นเคยเอ่ยขึ้น

“ปล่อยนะคะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” หญิงสาวดิ้นขลุกขลัก แต่แทนที่จะป...