บทที่ 24 จำเอาไว้เลยนะ

มือเล็กตวัดฟาดเขาสุดแรงจนหน้าหัน เขาก้มหน้างุด ไม่กล้าเงยขึ้นมองสบตากับเธออีก จึงไม่ได้เห็นความผิดหวังในดวงตาคู่งาม

“ดี ต่อไปนี้ก็อยู่ให้ห่างจากฉัน ฉันสั่งอะไรก็ให้ทำ อย่าขัดคำสั่ง อย่ายั่วโมโหฉันอีก”

“ครับ คุณปาย”

เธอกัดฟัน เชิดหน้าขึ้น สูดลมหายใจลงปอดลึก ๆ ก่อนจะวิ่งออกจากห้องของเขาโดยไม่สนใจอี...