บทที่ 48 นายหลับตาสิ

“ทำไมยังไม่นอนอีกครับคุณปาย”

ปราลีชะงักเท้าที่กำลังเดินผ่านห้องรับแขกที่มีเพียงแสงไฟสลัว ทำให้ก่อนหน้านี้ไม่ทันได้สังเกตเห็นว่ามีเขานั่งอยู่บนโซฟาตัวยาว

“ยัง หิวน้ำ”

เธอชูขวดน้ำให้เขาดูเป็นหลักฐาน รู้สึกกระดากอายเล็กน้อยที่คิดว่าเมื่อครู่เขาคงได้ยินที่เธอคุยโทรศัพท์กับภาสกรหมดแล้ว

“ดึกแล้วนะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ