บทที่ 50 รู้ตัว

“ละ ลงไปสิ”

มือเล็กดันอกแกร่งให้ออกห่างด้วยท่าทีกระดากอาย นึกอยากจิกจึ้งศีรษะตนเองที่กลายร่างเป็นสาวร้อนรัก เสนอตัวให้เขาเชยชมเสียได้

ความต้องการเบื้องต่ำมันน่ากลัวเสียจริง มันสามารถทำให้คนเราไร้ยางอายและไม่เป็นตัวของตัวเองได้ขนาดนี้เชียวหรือ

“คุณปาย คือผม...”

แม้จะอยากอธิบายแต่ลำคอมันตีบตัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ