บทที่ 106 106

“อย่ามาพูดพล่อยๆ แบบนี้ ฉันไม่มีวันเชื่อคำพูดผู้ชายเลวๆ แบบคุณ”

“ธิชา” ชายหนุ่มเดินเข้าไปสวมกอดหญิงสาวจากด้านหลังแล้วเกยคางกับไหล่บาง จนเธอต้องรีบก้มลงแกะมือเขาออกจากรอบเอวบางของตนแต่ไม่สำเร็จ

“ปล่อยนะคุณปรเมศวร์”

“ไม่! จนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง ฉันขอโทษที่เคยทำร้ายเธอ ทำให้เธอต้องทุกข์ทรมานใจฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ