บทที่ 107 107

“เปล่าครับผมมา...” ชายหนุ่มพูดไม่ทันจบประโยคก็ถูกปลายเท้าเล็กของกันธิชาขยี้ลงบนหลังเท้าจนเขาต้องทำหน้าเหยเก

“เข้ามาก่อนสิเขม เรากำลังจะกินข้าวเช้า” กันธิชาจูงมือเพื่อนรักมานั่งที่โต๊ะอาหาร จัดการอุ่นข้าวต้มใหม่เพราะมัวแต่ทะเลาะกับปรเมศวร์จนข้าวต้มเย็นชืดไปหมด

“ปรับความเข้าใจกับธิชาได้แล้วใช่ไหมคะ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ