บทที่ 14 14

“ใช่จ้ะ แต่ลูกก็ยืนกรานปฎิเสธหัวชนฝา และไม่ยอมรับรู้อะไร” กานต์ธิดายิ้มและมองหน้าบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยความเอ็นดู

“ก็คินกลัวนี่ครับ กลัวแม่จะบังคับคินเหมือนครั้งก่อน” 

“แม่ขอโทษ ที่ทำให้คินหวาดกลัวที่จะมีคู่ครอง แม่เห็นว่าคินโตพอที่จะมีคู่ชีวิตได้แล้ว ถ้าคินไม่รักไม่ชอบแม่ก็ไม่บังคับถึงขั้นแต่งงา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ