บทที่ 16 16

“ยังเลยครับน้องตะวัน มาถึงพี่ก็เดินตามหาเจ้าคินทั่วงานแล้วก็ไม่เจอ ไม่รู้ไปอยู่ตรงไหนของงาน” แต่เขากลับมาติดบ่วงสาวน้อยที่นั่งข้างๆ แทน แต่การกระทำของเควิน ที่คอยส่งสายตาหวานเยิ้มให้ปริมพิตาตลอดเวลา ทำให้ธนพลแทบสะกดกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ เผลอบีบมือสาวสวยข้างกายอย่างลืมตัว

“อุ้ย! โจสาเจ็บนะ” เสียงร้องของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ