บทที่ 20 20

“ก็ช่วงนี้ตะวันงานยุ่งจริงๆ นี่คะ” หญิงสาวรีบอธิบายกลัวชายหนุ่มจะเข้าใจผิด อนาคินเอื้อมมือขึ้นไปลูบไล้ใบหน้าเนียนอย่างหลงใหล ยกร่างเล็กมานั่งบนตักอุ่น

“พี่คิน เดี๋ยวใครมาเห็นค่ะ” ร่างบางพยายามฝืนตัวลุกขึ้น แต่ลำแขนแกร่งกลับกอดรัดรอบเอวบางไว้แน่น จนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

“ตะวันไม่ต้องห่วงเรื่องนั้...