บทที่ 43 43

“ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ อัมกับโจอยากรำลึกความหลังกันนิดหน่อยค่ะ” เพียงตะวันเงยหน้าขึ้นมามองอัมพิกาด้วยความไม่ชอบใจ เผื่อแผ่ไปถึงธนพลอีกคน มองทั้งคู่ด้วยความหมั่นไส้

“ตามสบายเถอะค่ะ มีเพชรอยู่ใกล้มือกลับไม่เห็นค่า หวนไปหาก้อนกรวดที่ใช้แล้ว เขาเรียกคนประเภทนี้ ว่าอะไรนะคะพี่คินขา” เพียงตะวันหันไปขอความคิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ