บทที่ 57 57

เช้าตรู่ของวันใหม่ ที่สดใสสำหรับใครหลายๆ คน แต่ไม่ใช่สำหรับเพียงตะวัน เธอตื่นขึ้นมาด้วยจิตใจที่หมองเศร้า มองไปรอบๆ ห้องมีแต่ความว่างเปล่า ไร้เงาของสามีที่เธอรัก เขาคงเห็นผู้หญิงคนนั้นสำคัญกว่าเธอ เขาถึงไม่ยอมกลับมาบ้านทั้งคืน ถึงได้ปล่อยให้เธอนอนเฝ้าห้องหอเพียงลำพัง หญิงสาวลุกขึ้นยืน พยายามปัดความคิ...