บทที่ 74 74

“ฝันดีครับ” ชายหนุ่มก้มจุมพิตข้างแก้มเนียนเบาๆ ก่อนล้มตัวลงนอน เพียงไม่นาน ก็เข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุด โดยไม่รู้ว่าภรรยาสาว นอนร้องไห้อยู่เงียบๆ จนเกือบรุ่งสาง

อนาคินแทบไม่ค่อยมีเวลา ให้ภรรยาสาวมากเท่าที่ควร เพราะเขาต้องคอยดูแลเทกแคร์ เพื่อนสาวอย่างแคทเธอรีน วันนี้เพียงตะวันโทรมาชวนเขาไปงานเลี้ยงฉลอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ