บทที่ 12 12

“ไม่เคยค่ะ” กานต์ธีราตอบเสียงเรียบแต่ก็ไม่ได้หันกลับมามองหน้าคนถาม

“ไม่เคยเห็นก็มองซะให้เต็มตา ต่อไปคุณต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนาน” พูดจบรถก็แล่นมาจอดที่หน้าบ้านเรียบร้อยแล้ว ไกรรีบลงมาเปิดประตูให้เจ้านายอย่างรู้หน้าที่ ส่วนสาวใช้คนอื่นก็เดินออกมารอรับเช่นเดียวกัน

“ลงมาได้แล้วกานต์ธีรา”

อัคนีก้มหน้าลงไปเรียกหญิงสาวที่นั่งนิ่งไม่ยอมขยับลงมาแต่อย่างใด ตอนนี้สาวใช้ต่างก็พากันมองอย่างแปลกใจว่าเจ้านายก้มลงไปพูดกับใคร แต่ต้องสะดุ้งเมื่อหันไปเจอสายตาพิฆาตของหัวหน้าแม่บ้าน

กานต์ธีราสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วขยับตัวออกจากรถคันหรู และทันทีที่สาวใช้เห็นว่ามีหญิงสาวออกมาจากรถเสียงอู้ก็ดังมาจากลำคอของทุกคน

“นี่ป้าแววเป็นหัวหน้าแม่บ้านที่นี่ ถ้าคุณอยากได้อะไรหรือต้องการอะไรก็บอกป้าแววได้เลย” อัคนีแนะนำให้หญิงสาวรู้จักกับป้าแววที่เป็นแม่บ้านเก่าแก่

“สวัสดีค่ะ” กานต์ธีรายกมือไหว้หญิงวัยกลางคนดูแล้วน่าจะอายุมากกว่าแม่ของเธอแน่นอน

“สวัสดีค่ะ” ป้าแววยกมือรับไหว้แล้วมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างประเมินท่าที

“ห้องที่ผมให้จัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยไหมครับ”

“เรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวป้าจะให้วารีพาคุณคนนี้ไปที่ห้องพักนะคะ” ป้าแววหันกำลังจะเรียกสาวใช้แต่ก็ต้องชะงักเมื่ออัคนีพูดขัดขึ้นมาก่อน

“ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมพาไปเอง ส่วนป้าไปรอผมที่ห้องทำงานก่อนก็ได้ครับ” อัคนีพูดแล้วเดินนำกานต์ธีราเข้าไปในบ้านทันที กานต์ธีราก้มศีรษะให้หญิงสูงวัยกว่าแล้วเดินผ่านหน้าไปอย่างไม่รีบร้อน ส่วนสาวใช้ที่ชื่อวารีก็รับกระเป๋าจากไกรแล้วรีบเดินตามเจ้านายไปทันที

ป้าแววมองตามเจ้านายไปจนสุดสายตาก่อนจะหันมาหาคนสนิทของอัคนีและเอ่ยถามขึ้นมาทันที

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอ ทำไมคุณไฟถึงพาเข้ามาอยู่ในบ้านแบบนี้”

“ผมว่าป้าแววถามจากนายเอาเองดีกว่า เพราะผมก็ไม่รู้จะพูดยังไง” ไกรตอบไปแบบนั้นเพราะตัวเองไม่อยู่ในฐานะที่พูดเรื่องของเจ้านายได้

ป้าแววพยักหน้ารับแล้วเดินไปรออัคนีในห้องทำงานตามที่เขาได้สั่งเอาไว้

...

อัคนีเดินนำกานต์ธีราขึ้นมาที่ชั้นสองของบ้านและเดินตามทางไปจนสุดทางด้านปีกขวาของตัวบ้าน

“เดี๋ยวค่ะคุณอัคนี” กานต์ธีราเรียกชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าเขาพาเธอเดินขึ้นมาชั้นสองแบบนี้

“มีอะไร”

“คุณจะพาฉันไปไหนคะ”

“ก็พามาที่ห้องของคุณไง มีปัญหาอะไร” อัคนีหันกลับมาถามหญิงสาวที่เดินห่างจากเขาค่อนข้างมาก

“ห้องของฉันไม่ได้อยู่ชั้นล่างเหรอคะ”

อัคนีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมา

“คุณคิดว่าผมจะให้คุณไปอยู่รวมกับคนรับใช้หรือไง”

“ก็มันสมควรจะเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอคะ” กานต์ธีราตอบตามความจริง

อัคนีมองหน้าหญิงสาวอย่างแปลกใจเพราะเขาไม่คิดว่าหญิงสาวจะพูดแบบนั้น แต่อีกด้านหนึ่งเขาก็คิดว่าที่กานต์ธีราถามแบบนี้อาจจะแค่เรียกร้องความสนใจจากเขาก็ได้ คิดได้นั้นก็ยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดออกมา

“อยู่บนนี้แหละใกล้ผมดีเวลาเรียกใช้จะได้ไม่ต้องเดินไกล” พูดจบเขาก็เปิดประตูเข้าไปในห้องนอนทิ้งให้ทั้งกานต์ธีราและวารีมีอาการที่ต่างกัน

“วารีเดี๋ยวเอากระเป๋าไปจัดใส่ตู้ให้เรียบร้อย”

“ไม่ต้องค่ะ...เดี๋ยวฉันทำเองนะคะ” กานต์ธีราตอบอัคนีแล้วหันไปพูดกับสาวใช้ที่เดินถือกระเป๋าตามมา

วารีไม่ยอมส่งกระเป๋าให้แต่มองไปทางเจ้านายอย่างขอความเห็น พอเห็นอัคนีพยักหน้าให้เธอถึงได้ยอมปล่อยและได้แต่เก็บความสงสัยไว้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร เพราะร้อยวันพันปีเจ้านายไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้เลย แต่เพราะรู้ว่าไม่ใช่หน้าที่ที่ตัวเองต้องรู้เลยปลีกตัวออกจากห้องไป

“เดี๋ยวคุณจัดเสื้อผ้าใส่ตู้ให้เรียบร้อยแล้วพักผ่อนไปก่อน ถ้ามีอะไรผมจะให้เด็กขึ้นมาตามแล้วกัน” อัคนีพูดแล้วเดินออกจากห้องนอนไปทันที ทิ้งให้กานต์ธีรามีเวลาส่วนตัว

กานต์ธีรามองไปรอบ ๆ ห้องแล้วต้องถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเดินเอากระเป๋าไปจัดไว้ในตู้เสื้อผ้าให้เรียบร้อย เมื่อจัดเก็บทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาแม่ทันที และก็เหมือนเช่นทุกครั้งที่ท่านไม่เคยรับสายเธอในครั้งแรกเลย

“หนูหวังว่าแม่จะรักษาสัญญาที่ให้ไว้นะ เพราะหนูไม่มีอะไรจะช่วยเหลือแม่แล้ว” ที่พูดแบบนี้เพราะตอนนี้เหมือนตัวเองได้ขายศักดิ์ศรีเพื่อแลกกับเงินไปช่วยแม่หมดแล้ว

“เอาใจช่วยหนูด้วยนะคะพ่อ ให้หนูผ่านเรื่องนี้ไปได้เร็ว ๆ จะได้กลับไปอยู่บ้านของเรา” สิ่งเดียวที่ทำให้เธอสู้เพื่อไม่ให้บ้านหลังที่พ่อเก็บเงินสร้างมาด้วยอยากลำบากต้องเสียไปให้กับอัคนี

อัคนีเดินเข้ามาในห้องทำงานของตัวเองที่อยู่ชั้นล่างและก็เห็นว่าป้าแววคนเก่าคนแก่ที่เปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่ของเขานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

“คุณไฟให้ป้ามารอมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ” ป้าแววถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นเจ้านายที่เธอเลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก

“เรื่องของกานต์ธีรา เขาจะเข้ามาอยู่ที่นี่ในฐานะคนดูแลส่วนตัวของผมยังไงป้าก็ช่วยสอนงานให้เขาด้วยแล้วกัน” อัคนีพูดขึ้น

ป้าแววเลิกคิ้วขึ้นสูงเมื่อได้ยินที่เจ้านายสั่ง เพราะมันผิดจากที่เธอคิดเอาไว้มาก

“ป้านึกว่าเธอเป็นคนพิเศษของคุณไฟเสียอีก”

“อะไรที่ทำให้ป้าคิดแบบนั้นครับ”

“เพราะคุณไฟไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาในบ้านแถมยังพาขึ้นไปอยู่ชั้นเดียวกับห้องคุณไฟอีก” ตอนที่จัดห้องเธอก็นึกสงสัยอยากรู้ว่าใครจะเข้ามาอยู่ที่นี่ พอได้เห็นก็ยิ่งเพิ่มความสงสัยเข้าไปอีก จนได้รู้จากปากของอัคนี แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี