บทที่ 101 Chapter 101

“เออ...ฉันเอง ยังดีนะที่แกจำฉันได้” ทับตอบกลับเสียงแข็งกร้าว นัยน์ตาแดงก่ำขุ่นขวาง

“คุณต้องการจากพวกเรา คุณทำอย่างนี้ทำไม ผมว่าทางที่ดี ปล่อยน้องเปรมดีกว่า ตอนนี้น้องเปรมหายใจไม่ออกแล้ว” หัวใจแข็งกระด้างเหมือนจะหลุดออกจากร่าง เมื่อเห็นคนที่รักได้รับอันตราย โดยที่เขาทำได้แต่ยืนมอง

“ช่างมันสิ ฉันก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ