บทที่ 106 Chapter 106

“อือ...ฉันรู้...” มัญชิษฐาพยักหน้ารับและตอบเสียงแผ่วเบาดังขลุกขลักอยู่ในลำคอ ชานนท์พูดถูก เขาคงไม่คิดถึงเธอหรอก มีแต่เธอนี่แหละที่นั่งคิดนอนคิดถึงเขาแทบเป็นบ้าเป็นหลัง

“แกพูดเองนะผิง อกหักดีกว่ารักไม่เป็น แต่ความรักไม่ได้เกิดแค่ครั้งเดียวนี่น่า เมื่อผู้ชายไม่เห็นค่าแล้วเราจะไปมัวนั่งเศร้าทำไม ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ