บทที่ 28 Chapter 28

“โอ้ย! ไอ้โอเลี้ยง ฉันเจ็บนะ” เธอคิดว่าใช้เหตุผลนี้แล้วเธอจะได้รับการปล่อยตัว ทว่ากลีบปากอวบอิ่มกลับต้องอ้าค้าง

“โทษที ลืมไปว่าคุณยังเป็นง่อยอยู่” ชายหนุ่มย่อตัวลงช้อนร่างเล็กลอยขึ้นจากพื้นราวกับไม่มีน้ำหนัก เดินไปบนบ้าน

“เฮ้ย! ปล่อยฉันนะ” เปรมมิกาคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะทำอย่างนี้ สองมือทุบอกกว้างแ...