บทที่ 37 Chapter 37

“พี่เต็ม” แต่น้ำปรุงก็ยังไม่ละความพยายาม พาร่างอวบป้อมวิ่งตามไปติด ๆ

“เดี๋ยวนายเต็ม วางฉันที่หน้าประตู” โคตรจะรำคาญยายเด็กพูดไม่รู้เรื่องนี้มากเหลือเกินแล้ว เธอคงต้องยอมเปลืองเนื้อเปลืองตัวอีกสักหน่อยละมั้ง

“จะทำอะไรคุณเปรม” เต็มสิบอดที่จะเอ่ยถามอย่างสงสัยไม่ได้

“นายอยู่เฉย ๆ เถอะ เดี๋ยวฉันสั่งให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ