บทที่ 58 Chapter 58

“เปรม!” เพียงแค่ร่างแบบบางก้าวลงจากรถทินภัทรก็รีบพุ่งไปหาราวกับแหลนกำลังพุ่งปักลงดิน สองมือใหญ่จับมือเล็กนุ่มนิ่มบีบกระชับเบา ๆ

“พี่ดีใจที่สุดที่เปรมมา” เขามารออยู่เกือบจะสองชั่วโมง ตัดสินใจรออย่างไม่แน่ใจว่าเปรมมิกาจะมาตามนัดหรือเปล่า

“ปล่อยมือฉันด้วยคะหมอทิน มีอะไรก็รีบพูดนะคะ ฉันต้องรีบไปธุระต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ