บทที่ 72 Chapter 72

ผ่านพ้นเสี้ยวนาทีแห่งความสุขไปเรียบร้อยแล้ว ทว่าสองกายยังคงกดกอดอย่างแนบชิด โดยให้กายกลมกลึงเคลื่อนขึ้นไปพำนักบนกายแกร่ง เพราะกลัวเปรมมิกาจะรับน้ำหนักตัวเขาไม่ไหว อีกอย่างคือเขาจะได้สัมผัสและเห็นกายอวบอิ่มอย่างถนัดถนี่ด้วย นิ้วยาวร้อนผ่าวไล้ลูบไปตามไขสันหลัง

“คุณเปรมได้ผมแล้วอย่าทิ้งผมนะครับ ถ้าค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ