บทที่ 107 คนนี้ของกู 47

ช่วงเที่ยงของมหาลัย

บรรยากาศช่วงกลางวันที่มันยังคงร้อนระอุอยู่ มองไปทางไหนก็เห็นที่เงาแสงแดดแผดเผาไปทั่ว

"ทำไมอากาศบ้านเราร้อนอย่างนี้วะ" เสียงห้าวของสาวสองที่ชื่อก๊อบปี้พูดขึ้น ใช่อย่างที่เธอบอกถ้าให้ไปยืนตากแดดสักสองชั่วโมงมีหวังละลายเหมือนไอติมที่อยู่ในถ้วยแน่

พลอยใสนั่งรวบผมขึ้นสูง พลางโบกมือปัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ