บทที่ 54 สุดจะทน

เทียนหอมหยุดเท้านิ่งสายตาเธอมองมาทางมาร์คัส พร้อมทั้งถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว ดวงตาหวานหันซ้ายแลขวาโชคดีหน่อยคนไม่เยอะเท่าไหร่

เมื่อสิ่งตรงหน้าของเธอคืออดีตที่ไม่อยากจำ เทียนหอมก็พร้อมที่จะหันหลังวิ่งหนี ทว่า มาร์คัสเหมือนจะไวกว่าเธอ ชายหนุ่มวิ่งไปคว้าที่แขนของเทียนหอม จนเธอต้องหันกลับมามอง

"ปล่อยหนูนะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ