บทที่ 17 คุณไม่ได้ขัดขืนนะครับ

เพล้ง!!!

ปัณจธรหันไปมองยังต้นเสียง ก็เห็นเลขาสาวสวยที่เขาเพิ่งจับเธอกินอย่างร้อนแรงบนโต๊ะตัวนี้ไปเมื่อวานตอนเย็น ยืนตัวสั่นอยู่ที่หน้าประตู ดวงตากลมโตแสนเศร้ามีน้ำตาเอ่อคลอ ก่อนจะไหลลงมาอาบแก้มในทันที

คนตัวโตถอนหายใจยาว ขยับตัวพาคนตัวบางในอ้อมกอดขึ้นมานั่งแล้วเสยผมลวกๆ อย่างหงุดหงิด

“ทำไมไม่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ