บทที่ 21 น้ำ..ผมร้อน

เธอยกมือออกแล้วหันหลังจะวิ่งหนี แต่เขาก็ไวพอที่จะคว้าข้อมือของเธอให้ถลาลงมานั่งอยู่ข้างๆ เขาได้ทันท่วงที

“ว๊าย คุณ ปล่อยนะ”

“ไม่ปล่อย คุณต้องเช็ดตัวให้ผมก่อน”

“เดี๋ยวฉันเอาผ้าให้ แล้วเช็ดเองก็ได้ นั่งไหวแล้วนี่”

“แต่คุณเป็นคนทำให้ผมตกอยู่ในสภาพนี้ ไม่คิดจะรับผิดชอบกันหน่อยเหรอ”

“คุณต่างหากท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ