บทที่ 42 ทั้งหอมทั้งหวาน

แรงตอดรัดบนนิ้วแกร่งถี่รัวขึ้นเมื่อเขาขยับนิ้วเข้าออกเบาๆ ใบหน้าสวยหวานเหยเก มองเขาด้วยแววตาสับสนและอ้อนวอนราวกับไม่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของตัวเอง เขาจึงกระซิบเบาๆ แล้วจูบข้างขมับชื้นเหงื่อเมื่อคนน่ารักทำตามที่เขาบอกอย่างเคร่งครัด

“เสร็จเลยน้ำริน เสร็จกับนิ้วของผม โอย”

นิ้วแกร่งข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ