บทที่ 57 ขึ้นห้องกันไหม

“ไม่รัก..ไม่มีสิทธิ์หึงหวง เข้าใจตรงกันนะคะ”

เธอยิ้มมุมปาก มองสบตาเขาอย่างยั่วยวน แล้วยกแก้วเครื่องดื่มสีสวยขึ้นจิบ

ใบหน้าสวยหวาน เรือนร่างบอบบางสุดเย้ายวนดึงดูดสายตาเขาให้ไม่อาจละไปจากเธอได้เลย จึงยกแขนขึ้นโอบไหล่ ใช้มือใหญ่ร้อนผ่าวลูบไล้เบาๆ บนผิวนวลเนียนราวผ้าแพรเนื้อดีของเธอ

เธอหันมองมือข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ