บทที่ 66 ไม่รัก..แต่รู้สึก

“น้ำ น้ำครับ ผมไม่ไหวแล้ว”

“อื้อ คุณปั้น..”

ทุกสิ่งเร่งเร้าให้ร่างบางหยัดเกร็งขึ้นเรื่อยๆ ร่องรักคับแคบตอดรัดท่อนเนื้อระรัวเป็นจังหวะคุ้นเคย ก่อนจะกระตุกเฮือกกรีดร้องเสียงหลงในขณะที่เขาตอกกระแทกสุดแรงเสียงดังสนั่นสามครั้งสุดท้ายแล้วขยับสะโพกชักสาวเบาๆ แตกกระจายความรักลงในผนังบอบบางของเธอจนร้อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ