บทที่ 72 ผมต้องต่อให้จบ

เธอร้องห้ามออกมาเมื่อเขาจับขาทั้งสองข้างของเธอแบออกกว้าง

แต่เสียงห้ามปรามนั้นกลับไม่ได้เข้าสู่โสตประสาทของเขาแต่อย่างใดเมื่อดอกไม้สาวปรากฏตรงหน้า เขากวาดตามองความงดงามของเธอจนทั่ว ติ่งเกสรสาวบวมเป่งน่ารัก ปากทางเข้าเล็กแคบจนมองแทบไม่เห็น กลีบดอกไม้บอบบางสีชมพูหวานมันวาววับเพราะมีหยาดน้ำใสๆ ไหลเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ