บทที่ 38 ทางที่ต้องเลือก 2

“งั้นก็รอพี่นะ” เขาหันมาแล้วก้มลงจุ๊บแก้มฉันแรงๆ ฉันยิ้มให้พี่เขา พี่เลก็ยิ้มกว้างตอบ แววตาที่พี่เลมองฉันนั้นทั้งอ่อนโยนและปลอบประโลมอยู่ในที มันทำให้ฉันมั่นใจว่ายังไงพี่เขาก็ต้องกลับมาหาฉันแน่นอน

เมื่อพี่เลไปแล้วฉันจัดการล้างจามชามและอุปกรณ์ครัว กำลังจะไปอาบน้ำแต่งตัว เสียงกริ่งหน้าห้องพักก็ดังขึ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ