บทที่ 38 แล้วจะใจอ่อนไปทำไมกัน!

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

[เรายื่นคำฟ้องไปแล้วนะ]

“...” ใจหวิวแปลก ๆ มันกำลังจะเกิดขึ้นแล้วใช่ไหม

[แล้วลูกล่ะ]

“น้องเฌอยังงอนชมอยู่น่ะ สักวันแกคงเข้าใจ ว่าแต่ ... ตฤณทำงานเร็วเหลือเกินนะ เรานึกว่าอีกสักเดือนสองเดือนเสียอีก”

[เราว่างอะดิ ร้อนตังด้วย]

ความจริงเขาไม่ได้ว่างอะไรขนาดนั้นหรอก แล้วก็ไม่ได้ร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ