บทที่ 39 ลูกพ่อ ...

“ถ้ายังงั้นชมไม่รับเพิ่มแล้วก็ได้นะคะ” ชมเนตรจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่กำลังสั่นไหวของสามี “พี่จะได้ไม่เหนื่อย ไม่ต้องรับงานเพิ่ม แล้วก็ไม่ต้องกลับบ้านช้า ดีไหมคะ” 

“ไม่เป็นไรหรอกน่า พี่ไหว” เขายิ้มตอบ และลุกพรวดขึ้น “พี่ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ชมก็พักผ่อนได้แล้ว ต้องตื่นเช้านี่” 

ทศวรรษเดินเข้าห้องน้ำ เก็บ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ