บทที่ 42 พี่ขอโอกาส

“...” ทศวรรษยกมือลูบหน้าตัวเองไปหนึ่งที ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาก่อร่างสร้างมาค่อย ๆ พังทลายลงไปในพริบตา เขาคิดว่าซ่อนเร้นทุกอย่างได้ดีที่สุด แนบเนียนที่สุดแล้ว แต่ไอ้เมียตีทะเบียนนี่มันก็สรรหามารู้จนเรื่องราวบานปลาย

เขาไม่ผิดสิ เขาไม่ผิดเลยสักนิด เขาดูแลพวกเธอทั้งสองได้อย่างดี ไม่เคยขาดตกบกพร่องอะไร แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ