บทที่ 59 ไอ้ลูกไม่มีพ่อ

“น้องเฌอ! น้องเฌอขา ตื่นหรือยังคะลูก!”

ก๊อก ก๊อก

ชมเนตร เคาะประตูห้องนอนลูกสาวหลายครั้ง พร้อมกับเอาใบหูแนบชิดประตูไม้สีเข้ม เพื่อฟังเสียงการเคลื่อนไหวของคนที่อยู่ด้านใน

เงียบกริบ 

ไม่มีเสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยตอบ ไม่มีเสียงฝีเท้าของตัวน้อยที่เดินวนอยู่ในห้อง ในขณะที่ตอนนี้เวลาล่วงเลยถึงหกโมงยี่สิบนาทีแล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ