บทที่ 61 แอบชอบ

สิบปีก่อน ...

ตฤณไม่ลืมหรอก ไม่เคยลืมได้เลยว่าเขาฟูมฟายเท่าไหร่ เสียใจมากแค่ไหน กว่าจะตั้งสติกลับมาเป็นมนุษย์ได้ก็ใช้เวลาพอสมควร

“เรื่องมันแล้วไปแล้วน่า” ตฤณเอ่ย เอื้อมหยิบเสื้อสูทกับกระเป๋าเอกสารสีดำ ทำทีว่าจะรีบออกไปทำงาน เพราะรำคาญน้องสาว ที่ชอบขุดเรื่องเก่าขึ้นมาพูดซ้ำ

“งั้นเตยถามพี่คำนึง!” ใบเต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ