บทที่ 82 หน้าห้องฉุกเฉิน

ตลอดเส้นทางที่กลับบ้านมีแต่ความเงียบปกคลุมในห้องโดยสาร เรือนไมล์แสดงความเร็วรถที่หนึ่งร้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง 

ตฤณไม่เคยขับรถเร็วขนาดนี้ สีหน้าไม่เคยบูดบึ้งขนาดนี้ จึงทำให้สองมือของใบเตยกระชับเข็มขัดนิรภัยไว้แน่น 

“ว้าย!” เธอกรีดร้องเมื่อตฤณโยกหลบรถยนต์คันข้างหน้า หลับตาปี๋เพราะกลัวจะเกิดอันตรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ