บทที่ 84 มันไม่ใช่แบบนี้นะ ...

หัวใจเต้นระรัวกว่าเดิม กวาดสายตามองรอบห้องพักพิเศษขนาดกะทัดรัดนี่ กลับไม่พบตฤณเลย ดูเหมือนว่าในห้องนี้มีเพียงเธอกับนิดา

ชมเนตรกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง คลี่ยิ้มเล็กน้อย ยกมือไหว้ผู้อาวุโสกว่าด้วยข้าวของที่ยังพะรุงพะรังอยู่ในมือ

“สวัสดีค่ะ คุณ ... ป้า” เธอเกือบจะหลุดพูดคำว่าแม่ออกไปแล้ว แต่โชคดีที่ยังยั้งปา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ