บทที่ 92 ตอนพิเศษ : เลิกรอ เลิกหวัง

“เบอร์เหรอ ...” ชมเนตรเอ่ยทวน ก่อนจะคลี่ยิ้มจนตาหยี เป็นรอยยิ้มที่สะกดสายตาเขาไว้ได้อยู่หมัด หากเป็นไปได้ในตอนนี้อยากจะยกสมาร์ทโฟนราคาถูกขึ้นมาถ่ายเก็บไว้เลยจริง ๆ 

“ได้สิ” เธอเดินกลับมา พลางแบมือขอโทรศัพท์เขาและตฤณก็ยื่นให้โดยที่มือกำลังสั่นเทา 

เธอก้มหน้า รัวนิ้วจิ้มตัวเลขสิบหลักก่อนจะคืนมือถือเขา...