บทที่ 62 อย่าแกล้ง

เมื่อหนีศิรภัทรขึ้นมาบนห้องแล้ว  กานต์พิชชาจึงรีบล็อคลูกบิดประตูทันที แต่เมื่อหันมาเจอคนในห้องก็ยิ่งทำให้เธอเกิดอาการเซ็งขึ้นมาอีกเป็นเท่าตัว เพราะความง่วงนอนและความเพลียในตอนนี้มันมีมากเกินกว่าจะรออะไรได้อีกแล้ว

“สาลี่! ทำความสะอาดเสร็จรึยัง เก้าอุตส่าห์จะขึ้นมานอน”

“โธ่! เพิ่งจะเอาตะกร้าผ้าที่ตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ