บทที่ 14 14

“อืม...” ร่างบางดิ้นขลุกขลักไปมาในอ้อมกอด ด้วยอารามตกใจในการกระทำอันจาบจ้วงของเขา

“ทีหลังห้ามยิ้มหวานให้เจ้าศักดิ์หรือใครอีก เธอเป็นลูกหนี้ของฉัน ต้องยิ้มให้ฉันคนเดียว คนอื่นไม่มีสิทธิ์” คนเอาแต่ใจกล่าวประกาศ ทำเอาปากบางที่บวมเจ่อเผยอขึ้น จนคนมองใจสั่นอดใจไม่ไหว ก้มลงขยี้เรียวปากนั้นอีกครั้ง คราวนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ