บทที่ 91 91

“ฉันก็ไม่รู้ว่าจริงมั้ย แต่ที่แน่ๆ ฉันรักแพรมาก และก็ดีใจที่มีส่วนร่วมแบ่งเบาความเหน็ดเหนื่อยจากแพรเขาได้บ้าง” พ่อเลี้ยงหนุ่มกล่าว ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น พลางเลื่อนมือไปกุมมือเล็ก ที่ยืนอมยิ้มน้อยๆ ใบหน้านวลแดงระเรื่อ หัวใจเต้นแรงกับคำว่ารัก ที่ช่วงหลังๆ มักจะได้ยินบ่อยๆ แต่หัวใจพองโตทุกครั้งที่ได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ