บทที่ 19 เธอมาได้ทันเวลาพอดี (1)

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าอีกวัน ซึ่งบอกเลยว่าความรู้สึกที่ปวดหัวนั้นหนักกว่าเมื่อวานมากเป็นสิบเท่า ไม่รู้เลยว่าแบกสังขารกลับมาที่คอนโดนี้ได้ยังไง ดวงตาคมกริบจ้องมองเพดานห้องนอนด้วยความนิ่ง พยายามนึกถึงเหตุการณ์ของเมื่อคืนแต่กลับนึกอะไรไม่ออก จำได้เพียงแค่ผมกำลังทำเรื่องอย่างว่ากับผู้หญิงคนหนึ่งที่จำไม...