บทที่ 20 เธอมาได้ทันเวลาพอดี (2)

ผมตอบออกไปแบบนั้นบางคนอาจจะมองว่าผมไม่มีกาลเทศะหรืออะไรสักอย่าง แต่บอกเลยว่านี่เป็นการพูดคุยของพวกเราอย่างปกติก็เท่านั้น

'โทษทีว่ะพวกมึง.. เจ้าตัวเขาว่ามันงั้นกูก็ไม่รู้ล่ะ’

‘โห่! อะไรวะ’

'ไอ้น้องเวร!’ ผมอ่านเพียงแค่นั้นก่อนจะส่งสติกเกอร์หัวเราะไปให้พร้อมกับส่งสติกเกอร์ฝันดีอีกหนึ่งอันเพื่อบอกว่าวัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ