บทที่ 22 คุณ.. เป็นแฟนคลับผมหรอ (2)

ฉันพยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าปกติที่สุดถึงแม้ว่าความรู้สึกในตอนนี้มันจะไม่ปกติเลยสักนิด เพียงแค่เห็นหน้าเขาเรื่องเมื่อคืนก็กลับเข้ามาในสมองของฉันราวกับภาพที่กำลังกรอกลับ แต่สำหรับผู้ชายด้านหน้าแล้วเขาอาจจะจำฉันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนไปปลดแมสออกด้านหนึ่งก่อนจะใช้อาวุธตักส้มตำปูป...