บทที่ 24 ฆ่าได้หยามไม่ได้ (2)

ถึงแม้ว่าคำพูดของเขาจะเหมือนหยอกเย้า เพราะหลังจากพูดจบก็เห็นว่าผู้ชายผู้ชายคนนี้ยกยิ้มขึ้นมุมปากราวกับคนที่กำลังสะใจที่แกล้งฉันได้

“ไอ้!” และก็แปลกที่ฉันไม่ได้รู้สึกว่าโกรธหรือโมโหอะไรจริงจังขนาดนั้น แต่เป็นความไม่พอใจที่อยากจะเอามือบีบคอเขาเฉย ๆ แค่นั้นเอง!

“พอแล้ว ๆ” และเหมือนว่าปั้นแป้งจะเห็นว่าเ...