บทที่ 29 พรหมลิขิตชัด ๆ (1)

"เหี้ย! แม่งคือพรหมลิขิตชัด ๆ" ผมมองไปตามเสียงก็เห็นว่าเป็นไอ้พี่ศิลา ปกติแล้วมันจะไม่ค่อยพูดจาหยาบคายอะไรกับผมสักเท่าไหร่ แต่ก็อย่างที่บอกเวลาที่พวกเราอยู่รวมกันมันก็จะประมาณนี้แหละ

"งั้นมึงก็รีบพาน้องเขากลับเลย กลับไปส่งดี ๆ ไม่ใช่เอากลับไปทำมิดีมิร้ายร่างกายน้องเขาละ" ส่วนคำนี้เป็นของไอ้พี่คินน์ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ