บทที่ 38 เจอเมื่อไหร่.. วุ่นวายเมื่อนั้น

"ซี้ด~ เจ็บชะมัดเลย" มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาลูบหน้าผากป้อย ๆ โดยที่ตอนนี้ล้มก้นจ้ำเบ้าไปเรียบร้อยแล้ว หูก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่คาดว่าเป็นของอี้เฉินดังมาจากทางหน้าประตู

"เป็นอะไร" เขามีสีหน้าเลิ่กลั่กยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตู พร้อมกวาดสายตามองมาที่ฉันสลับกับแก้วหลายใบที่แตกกระจายไปทั่วห้องครัวนั้น 

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ