บทที่ 39 เวรกรรมอะไรของผมวะ

ผมมองใบหน้าที่ซีดเซียวของผู้หญิงตรงหน้าด้วยท่าทางกระวนกระวายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันรู้สึกเขินนะ และคล้าย ๆ ว่าจะทำตัวไม่ถูก

"เธอเอาไอ้นั่นไว้ไหน เดี๋ยวไปหยิบให้"

"ไม่มี ปกติมันไม่ได้มาช่วงนี้" 

"แล้ว แล้ว แล้วมันต้องทำไงต่อละเนี่ย" สองมือยกยกขึ้นขยี้เส้นผมของตัวเองอย่างไม่รู้จะทำยังไง 

"งั้น.. ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ