บทที่ 41 ต้องลองสักครั้ง (2)

และเป็นฉันเองที่ไม่กล้าจะสบสายตาคมกริบของเขาไปมากกว่านี้ เมื่อดึงตัวเองกลับมานั่งฝั่งของตัวเองดี ๆ แล้วก็รีบยัดตัวเองเข้าไปในผ้าห่มพร้อมกับหันหลังให้เขา ไหน ๆ ก็ต้องนอนด้วยกันแล้วก็นอน ๆ ไปเถอะมันจะเป็นอะไรไปก็แค่นอนเองขนมผิง

“ปิดไฟได้ไหม.. หนูนอนไม่หลับ” ถึงปากจะพูดออกไปแบบนั้น แต่ดวงตาทั้งสองปรือจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ