บทที่ 49 ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา (2)

"คิดไปได้" ผมใช้มือข้างหนึ่งกำเป็นกำปั้นและเขกไปที่หน้าผากเธอเบา ๆ ก็เป็นจังหวะที่พนักงานคนนั้นเดินมาพอดี

"ขอโทษด้วยค่ะ ฉันไม่รู้ว่าเอ่อ.." พนักงานคนเดิมเดินมายืนด้านหน้าพร้อมขอโทษ เธอช้อนสายตาขึ้นมามองหน้าผม แต่ครั้งนี้กลับเป็นการมองที่แตกต่างเพราะว่าก่อนนี้เธอมองด้วยท่าทางหวานเยิ้มเคลิบเคลิ้ม แต่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ